3. Lugalbanda

Soms krijgt Osmo een boek.

Als de gever geen bekende is in kinderboekenland laat hij zijn keus vaak bepalen door de illustraties. Je hebt ook het verantwoorde type gever, bij wie het om de boodschap van het verhaal gaat. De mensen bij wie het om allebei gaat komen vaak aandragen met boeken van Christofoor.
De kinderboeken van Christofoor zijn qua tekeningen nogal op het kitscherige af. Dat geldt ook voor de verhalen. De geschiedenis van Lugalbanda in De prins die ten strijde trok wordt aangekondigd als een van de oudste verhalen ter wereld. Let wel, ouder nog dan de Torah, de Bijbel, de Koran, Homerus, de Griekse en de Romeinse mythen bij elkaar. Kortom een gebrek in je ontwikkeling als je dit aan je voorbij laat gaan. Vandaar dat ik Osmo er niet vroeg genoeg mee kan laten kennismaken.
Hij laat het allemaal over zich heen komen. De plaatjes roepen niet meer aandacht op dan normaal. Het verhaal, over de jonge prins die bijna sterft en het overleeft, vervolgens bovenmenselijke krachten ontvangt via de Vogel Anzu en dit geheim moet houden (`dat lijkt me moeilijk', is Osmo's commentaar), en koning wordt, biedt ook maar weinig referentiepunten, lijkt het. Ik sla daarom de 'Aantekeningen bij het verhaal' aan het eind van het boek over en wens Osmo welterusten. Opeens roept hij uit zijn slaapkamer: ‘Wij krijgen ook een koning, hè?'
`Ja,' antwoord ik, en denk: één zonder bovenmenselijke krachten en toch met veel geheimen.
Myrte Gay-Balmaz