11. Oorlogswinter

Een van de moderne verplichtingen die horen bij het opvoeden van een kind is naar de film gaan. Ik, die de ouderwetse verplichting van voorlezen graag en trouw inlos, geef maar heel soms toe aan de bioscoop als vorm van ontspanning. Het moge duidelijk zijn, het bezoeken van kinderfilms behoort niet tot mijn favoriete bezigheden.

Een uitweg zou een verfilmd boek kunnen zijn, maar krokusvakantie anno 2009 was alleen de 12-plusfilm Oorlogswinter in de aanbieding.
Het boek van Jan Terlouw, dat ik in mijn jeugd gelezen heb, kent ook een audio-cd-uitgave. Ik schafte die aan in een periode dat Osmo gefascineerd was door de Tweede Wereldoorlog.
In mijn herinnering was het boek een niet al te gewelddadige mix van verschillende oorlogselementen. Je had de Hongerwinter, de goede Duitser, het ondergedoken buurmeisje, verraad en avontuur. Dat leken me kortom prima ingrediënten om een lange autoreis mee te veraangenamen. Die is er alleen nog niet geweest.
De verleiding was groot om de kijkwijzeradviezen te negeren en met Osmo dan maar naar deze verfilmde versie te gaan. Dat is niet gebeurd. Ik ben de film zelf gaan zien en was verrast. Niet door de onthulling van de verrader, want dat ben ik al die jaren na lezing nooit meer vergeten, maar door de hoeveelheid geweld. Ik weet niet meer in hoeverre dat een natuurgetrouwe weergave is van het boek, maar ik ben blij dat er voorlopig geen lange autorit in zit.
Myrte Gay-Balmaz

Home | Contact | Colofon