15. Frank Groothof

Nog vóór Osmo's geboorte had ik al kennisgemaakt met deze veelzijdige artiest. Een oppaskindje luisterde geboeid naar Mozarts Toverfluit, vertolkt door Groothof. Hij wist toen met zijn stemgeluid en grappige commentaar ook mij voor zich in te winnen. Het geheel is, met liedteksten van Harry Geelen, recent in boekvorm verschenen.
Osmo en ik moesten het destijds helaas zonder illustraties van Karst-Janneke Rogaar stellen. Wel heb ik hem ooit meegenomen naar een heuse (verkorte) operavoorstelling van De Toverfluit. Hij zat de hele voorstelling uit, maar vroeg na afloop waarom Frank er niet bij was. Die hadden we inmiddels leren kennen via Sesamstraat, ons dagelijkse televisiemoment. Een uitzending zonder Frank Groothof ontlokte hem vroeger ook altijd die vraag.
Sesamstraat behoort al een tijdje niet meer tot het dagelijkse ritueel. Het programma valt (tot meneer Aarts woede) te vroeg en Osmo inmiddels te oud. Ooit heb ik Frank een telefonisch interview afgenomen. Andere oplevingen waren de voorstellingen die Osmo en ik bijwoonden. Maar toch raakte hij in de vergetelheid, totdat we het boek Vincent van Gogh, verteld door Frank Groothof, in handen kregen. Dit keer met gevoelige liedteksten van Marjet Huiberts en collage-achtige illustraties van Irma Braat. Osmo woonde kort daarna de voorstelling over de gebroeders Van Gogh door Groothof bij. Zijn reactie? `Het eindigt zo zielig. Dat vind ik zielig voor Frank...'
Myrte Gay-Balmaz