31. De dappere muis
Osmo heeft de film van Despereaux, de dappere muis, gezien.
Toch wilde hij ook de boekversie aanhoren.
Toch wilde hij ook de boekversie aanhoren.
Vaak zeggen mensen dat het boek beter is, maar heb je datzelfde oordeel ook als je het boek leest ná de film? Ik had mijn twijfels over deze, naar mijn gevoel `verkeerde’ volgorde. Je hoort tenslotte eerst het boek te hebben gelezen en dan de film te zien. Zodat je je lekker wijsneuzerig kunt aansluiten bij al die andere mensen die zeggen het boek beter te vinden.
Dit boek speelt zich af in een kasteel. Het verhaalt over een aandoenlijke muis met menselijke trekjes. Hij kan lezen en onderscheidt zich daarmee van de andere muizen. Dat nemen ze hem niet in dank af, dus eindigt hij in de kerkers, waar de ratten wonen.
Dan is er ook nog een meisje, met de nogal merkwaardige naam Zeugje Modder. Zij heeft het grote verlangen prinses te worden. Welk meisje niet? Maar met hulp van de in de kerker levende ratten komt zij erg dicht in de buurt van het realiseren van die droom. Dat het allemaal anders, en goed, afloopt is grotendeels te danken aan Despereaux.
Omdat ik niet zelf met Osmo naar deze film ben geweest, kende ik het verloop van het verhaal niet. Soms verifieerde ik tijdens het voorlezen of het verhaal overeenkwam met de film.
`Niet echt,’ zei hij alleen maar.
Ook toen het boek uit was, vroeg ik nog eens nadrukkelijk naar de overeenkomsten tussen de film en het boek. Zijn informatie bleef zo summier dat ik het internet opging om te googlelen. Tussen de loftuigingen trof ik tot mijn verbazing de volgende zin aan: `… Een minpuntje is de animatie en vormgeving van de kat – dit had naar mijn mening veel sterker gekund.’
In het hele boek komt geen kat voor! Was dit detail dierenliefhebber Osmo ontgaan? Of was de vormgeving van de kat echt zo slecht als beweerd dat hij er geen kat in heeft herkend? Hopelijk is het gewoon zo dat voor hem film en boek wezenlijk van elkaar verschillen en hij daarom niet hoeft toe te geven aan een snobistische behoefte om de film - achteraf - af te kraken.
Myrte Gay-Balmaz
Deze film is, legaal of niet, ook online te zien, bv. hier en zie Youtube, en ook als dvd te koop. Het scenario is niet van auteur Kate DiCamillo. Ze zei daarover in Filmblog (zie hier) dit:
Er is al eerder een boek van me verfilmd (Because of Winn-Dixie, red. Filmblog) en ik heb toen wel aan het scenario meegeschreven. Ik heb daar veel van geleerd, waarvan de belangrijkste les toch wel was dat ik op dat gebied nog veel meer moet leren. Scenario schrijven is echt weer een vak apart. Het was natuurlijk wel eng om het uit handen te geven, maar in feite geef ik mijn verhaal al uit handen als ik klaar ben met schrijven. Als het vertaald wordt bijvoorbeeld is ook niet meer elk woord letterlijk dat van mij. En ik kan ook niet bij lezers over hun schouder mee kijken en gaan uitleggen wat ik precies wil duidelijk maken.
De volledige titel van de Nederlandse vertaling van het boek is: Despereaux, of Het verhaal van een muis, een prinses, een schoteltje soep en een klosje garen (Querido, 2005).
Red.
Dit boek speelt zich af in een kasteel. Het verhaalt over een aandoenlijke muis met menselijke trekjes. Hij kan lezen en onderscheidt zich daarmee van de andere muizen. Dat nemen ze hem niet in dank af, dus eindigt hij in de kerkers, waar de ratten wonen.
Dan is er ook nog een meisje, met de nogal merkwaardige naam Zeugje Modder. Zij heeft het grote verlangen prinses te worden. Welk meisje niet? Maar met hulp van de in de kerker levende ratten komt zij erg dicht in de buurt van het realiseren van die droom. Dat het allemaal anders, en goed, afloopt is grotendeels te danken aan Despereaux.
Omdat ik niet zelf met Osmo naar deze film ben geweest, kende ik het verloop van het verhaal niet. Soms verifieerde ik tijdens het voorlezen of het verhaal overeenkwam met de film.
`Niet echt,’ zei hij alleen maar.
Ook toen het boek uit was, vroeg ik nog eens nadrukkelijk naar de overeenkomsten tussen de film en het boek. Zijn informatie bleef zo summier dat ik het internet opging om te googlelen. Tussen de loftuigingen trof ik tot mijn verbazing de volgende zin aan: `… Een minpuntje is de animatie en vormgeving van de kat – dit had naar mijn mening veel sterker gekund.’
In het hele boek komt geen kat voor! Was dit detail dierenliefhebber Osmo ontgaan? Of was de vormgeving van de kat echt zo slecht als beweerd dat hij er geen kat in heeft herkend? Hopelijk is het gewoon zo dat voor hem film en boek wezenlijk van elkaar verschillen en hij daarom niet hoeft toe te geven aan een snobistische behoefte om de film - achteraf - af te kraken.
Myrte Gay-Balmaz
Deze film is, legaal of niet, ook online te zien, bv. hier en zie Youtube, en ook als dvd te koop. Het scenario is niet van auteur Kate DiCamillo. Ze zei daarover in Filmblog (zie hier) dit:
Er is al eerder een boek van me verfilmd (Because of Winn-Dixie, red. Filmblog) en ik heb toen wel aan het scenario meegeschreven. Ik heb daar veel van geleerd, waarvan de belangrijkste les toch wel was dat ik op dat gebied nog veel meer moet leren. Scenario schrijven is echt weer een vak apart. Het was natuurlijk wel eng om het uit handen te geven, maar in feite geef ik mijn verhaal al uit handen als ik klaar ben met schrijven. Als het vertaald wordt bijvoorbeeld is ook niet meer elk woord letterlijk dat van mij. En ik kan ook niet bij lezers over hun schouder mee kijken en gaan uitleggen wat ik precies wil duidelijk maken.
De volledige titel van de Nederlandse vertaling van het boek is: Despereaux, of Het verhaal van een muis, een prinses, een schoteltje soep en een klosje garen (Querido, 2005).
Red.
