39. Lente

De jaarlijks terugkerende spreeuwenplaag haalde het jeugdjournaal en daags daarna schonk 'De Wereld Draait Door' aandacht aan een kanarietentoonstelling*.
Osmo's voorspelbare reactie `ik wil ook een kanarie' kon ik mooi pareren met de opmerking dat het hier om opgezette, dus heel erg dode kanaries ging.
Osmo's dierenwens is altijd erg aan de actualiteit verbonden. Nog even en hij vraagt om damherten voor in onze zitkamer. (Die teisteren nu Bloemendaelse bewoners door zich niet door het hek te laten tegenhouden en de tuinen leeg te eten.)
Zelf zweer ik bij de natuur-dvd. Scheelt een heleboel uitwerpselen op je tapijt, hoewel ik al kijkende toch wel vaak een soylent green-nasmaakje in mijn mond overhoud. In Soylent green wordt een toekomst geschetst waarin mensen zullen leven van het groene plankton uit zee. In de loop van het verhaal wordt overigens onthuld dat in een leeggeviste zee ook geen plankton meer zwemt en dat dit zogenaamde soylent green een heel lugubere herkomst heeft. Het komt van dode mensen.
In de film kiezen mensen vrijwillig voor euthanasie. Ze ondergaan hun zelfgekozen lot terwijl ze in een kamertje naar een film naar keuze kijken. In de film kiest de oudere generatie veelal voor de natuurfilm, terwijl de jongeren als ik het me goed herinner een voorkeur voor porno hebben.
Osmo zit nog niet in de pornoliefhebbende leeftijd, dus onderwierp ik hem aan een Franse dvd  over trekvogels**.  Het schouwspel hebben we in sessies bekeken, want het is lang en bovendien ontbreekt iedere logica. Het kan zijn dat de verhaallijn ons ontging doordat we weinig kaas hebben gegeten van Frans.
Maar de beelden zijn schitterend. Ook Osmo wist ze te waarderen. Onze conclusie was dat op drie duiven na, die een even onbegrijpelijke als onbelangrijke bijrol vervulden, vogels chille beesten zijn. Maar levend zijn ze het leukst, dus is het niet chill om ervoor af te reizen naar een kanarietentoonstelling.
Myrte Gay-Balmaz

* 'De Grote Kanarie Tentoonstelling - natuur & cultuur van een volksvogel' - duurt t/m 26 september 2010 in Natuurhistorisch Museum Rotterdam

** Le peuple migrateur van Jacques Perrin