40. Iep!
Helemaal niet erg, want het boek beleeft een opleving die ten goede komt van de nieuwe lichting negenjarigen, onder wie Osmo. Dacht ik.
Met de film in het vooruitzicht gaf ik hem, nu ruim twee maanden geleden, het boek te lezen. Ik had een speciale Libris-uitgave (lees: goedkope editie) in bezit, die ik destijds zelf had gelezen. Veel herinnerde ik me er niet van, maar na diverse malen de filmtrailer te hebben gezien, kwamen de grote lijnen van het onwaarschijnlijke verhaal weer boven.
Wat zou Osmo's oordeel over het boek zijn, vroeg ik me lange tijd af. Lange tijd, omdat hij uit zichzelf geen haast maakte het boek uit te lezen. Tegenwoordig geldt hier in huis de dwingende afspraak dat Osmo vóór hij gaat computeren eerst 20 minuten leest. Omdat het twee maanden geleden nog geen weer was om buiten te spelen, maakte hij in Iep! een vlotte start. Maar naarmate het weer verbeterde, daalde de behoefte om te computeren, omdat er veel buiten wordt gespeeld.
Helaas heeft nog geen enkel boek bij Osmo de status bereikt dat hij het tegen alle verleidingen van mooi weer en computers in gewoon uit vrije wil uitlas. Vandaar mijn creatieve noodmaatregel om hem tot lezen te dwingen. Dit jeugdtrauma zal op z'n 30e vermoedelijk als verklaring dienen van zijn onvermogen de autoriteit te erkennen van de vrouwelijke bazen die hij krijgt, die hem allemaal in de verte aan zijn leesgrage moeder doen denken. Kortom, de psychiaterskosten zijn voor mij, kansen op een goede carrière zijn voor hem verkeken en werkeloos brengt hij zijn dagen door. Misschien dat hij zijn tijd dan eindelijk invult met het uitlezen van al die jeugdboeken.
Myrte Gay-Balmaz



