43. Stoop

Dat was voor mij aanleiding om een rondgang onder mijn vrienden te maken en naar de betekenis, als die niet voor de hand lag, van hun achternaam te vragen.
Zo wist Ellen Stoop, die in 2009 debuteerde met Jade bijna elf, me te vertellen dat haar naam een inhoudsmaat vertegenwoordigt. Bij voorkeur gebruikt om vloeibare stoffen de maat te meten. Ik kan me voorstellen dat vroeger stopen bier voor grotere gezelschappen werden besteld, zoals nu soms naar ‘n pul bier wordt gevraagd. Een aangenaam woord dat, vermomd in een hip retrojasje, schreeuwt naar herintroductie.
Tot die tijd zal Ellen op eigen kracht in de kinderboekenwereld naamsbekendheid moeten verwerven. En dat lijkt aardig te lukken. Haar eerste boek is al diverse keren genomineerd voor debutantenprijzen, en nu is haar tweede boek Punt voor Pien uitgekomen.



Afgelopen zaterdag woonde ik, helaas zonder Osmo, de bescheiden presentatie ervan bij en daar werd - zowel door de uitgever als door de auteur - enigszins verwonderd stilgestaan bij het feit dat na een krap jaar een tweede boek is verschenen.
Op het resultaat heeft dat tot dusver geen nadelige effecten gehad. Beide verhalen hebben een hoofdpersoon met wie je je als lezer gemakkelijk identificeert. De wijze waarop ze hun problemen aanpakken zijn daarmee ook overtuigend. De (goede) afloop is geen voorspelbare en daarmee zijn het leuke (voorlees)boeken voor 10plus-lezers.
Mocht volgend jaar een derde boekpresentatie volgen met een boek voor dezelfde doelgroep, dan komen ook Osmo's bevindingen aan bod. Vergeef me tot die tijd een licht nepotisme, maar Ellens boeken hebben inhoud!
Myrte Gay-Balmaz