49. Matsier

Mijn kennis over deze man beperkte zich tot de wetenschap dat hij fictie voor volwassenen schreef. Geen van die boeken heb ik gelezen, of ik moet ze verdrongen hebben nadat ik ze tijdens mijn schooltijd verplicht las voor de leeslijst. Zijn naam heb ik dus in de loop der jaren horen vallen, wil ik maar zeggen, maar nooit in combinatie met een kinderboek.
Daarom kocht ik nieuwsgierig het boekje Ida stak een zebra over, dat ik ergens op een verloren boekenmarktje te koop aangeboden zag. Leuk voor Osmo, dacht ik. Als hem die schrijversnaam later nog eens onderwezen wordt, heeft hij al wat voorkennis, of iets dergelijks moet ik gedacht hebben.
Er staan zeven korte verhalen in. Sommige, zoals ook het titelverhaal, zitten vol taalvondsten en -grapjes. Die spraken mij aan. De andere, over honden en katten, waren Osmo's favoriet. Die verscheidenheid oogste bij mij veel bewondering. De auteur is perfect in staat twee heel verschillende doelgroepen tegelijk te plezieren: Osmo, jong en vol verbeeldingskracht, en mij, volwassen en met de neiging alles te abstraheren.
Vandaar dat ik gretig het artikel in Vrij Nederland doornam waarin hij openhartig vertelt over creativiteit en gekte. En daarin afsluit met de wens nóg op z'n minst drie kinderboeken te schrijven, in aanvulling op de twee reeds bestaande.
Dus ga ik eerst maar eens op zoek naar dat tweede kinderboek van 'm, en misschien maak ik zelfs de overstap naar een van zijn volwassen werken.

Myrte Gay-Balmaz