leesgoed

Howl’s Moving Castle

Marlene Lunter

Regie: Hayao Miyazaki
Info: Japan, 2003, 119 minuten
Leeftijd: vanaf 6 jaar


Hayao Miyazaki heeft een naam hoog te houden in de animatiewereld. Princess Mononoke en Spirited Away waren zowel commercieel als artistiek een groot succes. Howl's Moving Castle, Miyazaki's nieuwste, is een bewerking van het gelijknamige boek van de Britse fantasy-schrijfster Diana Wynne Jones. Met hooggespannen verwachtingen - ook door alle positieve recensies - ging ik ernaartoe. Teleurgesteld kwam ik naar buiten. Het verhaal is onsamenhangend, duurt veel te lang en heeft me niet echt geraakt.

Howl's Moving Castle speelt zich af in een wereld waarin magie en industrie met elkaar verweven zijn. De mensen reizen per trein, bommenwerpers vliegen over het land, maar ook zijn er tovenaars en heksen die geen transportmiddel nodig hebben om zich te verplaatsen.

De geheimzinnige tovenaar Howl, een aantrekkelijke jongeling, redt de verlegen hoedenmaakster Sophie uit de handen van twee soldaten en samen vliegen ze weg. Uit jaloezie tovert een heks Sophie om in een stokoud vrouwtje. Zich moeizaam voortbewegend gaat ze op zoek naar Howl.

Zijn kasteel is een indrukwekkend gedrocht van hout en metaal, dat uit tandwielen, raderen, torentjes, dakpannen en  rokende schoorstenen bestaat. Een demonische kracht beweegt het voort. Ook aan de binnenkant heeft het bijzondere snufjes. Door te draaien aan een soort vliegwiel kun je als je naar buiten stapt in verschillende werelden terechtkomen.

Howl bestrijdt de oorlog, maar heeft ook een duistere kant. Toch komt hij niet echt tot leven. Ook blijven allerlei elementen en bijfiguren - hoe interessant ook - onuitgewerkt en maken daardoor het verhaal steeds onduidelijker.

Howl's Moving Castle is een kleurrijk sprookje met details waarbij je ogen tekort komt. En als je niet hecht aan een logisch verhaal kan dat ook genoeg zijn.

Bijzonder

In beeld: Lotte aan het woord - Gerda Dendooven

Dag Jan. In memoriam Jan Smeekens

‘Elk boek moet voor mij een kunstwerk zijn’. Interview met Ted van Lieshout
Mirjam Noorduijn

Lessuggesties bij winnaar Woutertje Pieters Prijs 2012: Driedelig paard van Ted van Lieshout
Lieke van Duin en Jos van Hest

Lees verder Lees verder

Net als met de liefde

Redactievergaderingen van Leesgoed verlopen volgens een tamelijk vast stramien. We beoordelen verschenen nummers, we bepalen de thema’s van komende nummers, we brainstormen over de artikelen die er in die nummers moeten komen en wie die dan moeten schrijven. En daarna is er ‘wvttk’: ‘wat verder ter tafel komt’. Interessante nieuwtjes, aankondigingen van studiedagen en voorstellingen waar we zeker naartoe moeten, mooie boeken... Dat was het moment waarop oud-redactielid Jan Smeekens steevast in zijn tas dook.

Lees verder Lees verder
Inhoud eerder verschenen nummers
<= 2012-2 =>