Redactioneel

Handel is van vrijwel alle tijden, het streven naar een betere wereld is ook al heel oud. Misschien was er een tijd, heel lang geleden, dat het met elkaar te maken had, vooral toen het nog erg belangrijk was om de wereld wat minder ongemakkelijk te maken. Zout, hout, huiden, vlas, wol, graan, ijzer: wat er te weinig was om onderdak, kleding en voedsel te maken, haalde men van ver. Er werd geruild: de essentie van handel. Of geplunderd, maar dat valt niet onder handel.

Tegenwoordig zijn er mensen die menen dat hun wereld beter wordt als je het nieuwste mobieltje hebt en wordt in sommige huishoudens de computer als een basisbehoefte gezien. Nog steeds zijn er akelig veel mensen die tekort hebben aan andere dagelijkse levensbehoeftes. Schoon water, om maar iets te noemen. Handel zou hierin kunnen voorzien, mits er geen machtsmisbruik, inhaligheid en andere al te menselijke zaken tussenkomen en als er maar ergens ter wereld voldoende voorraad van is. Een beetje sturing is wel nodig, dat zie je wel, want voor handel moet er iets te verhandelen zijn en dat is er niet altijd en dan nog die al te menselijke zaken - die overigens ook bij dat besturen voor ongerief zorgen.

Vroeger vertelden de mensen elkaar verhalen ter lering en vermaak en toen de drukpers werd uitgevonden, eerst in China en daarna in Europa, ging dat door. Is vermaak een levensbehoefte? Wordt de wereld beter van lering? Wat hebben verhalen te maken met handel en een betere wereld? Hoe ziet een betere wereld er eigenlijk uit?

Op deze en andere gedachten kwam ik door zomaar twee gelijktijdig ontvangen berichten voor dit nummer. Anne Provoost streeft naar een betere wereld en wordt kandidaat voor een politieke partij. Geri Halliwell stopt met zingen (Spice Girls) en gaat zes kinderboeken schrijven, een uitgever heeft ze al gevonden nog voor er een letter op papier staat.

Handel.

Ja, ook Anne Provoost doet aan handel. Ze levert haar verhalen in ruil voor geld. Net als Geri Halliwell, mogen we aannemen. Waarom zie ik dan toch een verschil?