Leesgoed 2009-4 redactioneel

Wij hadden eerder trek of degenen die het Kinderboekenweekthema vaststellen hebben zich laten inspireren door Leesgoed 2008-4, een eetnummer. Zodoende bieden we onze abonnees als het ware een dubbelnummer, want we konden het niet laten ook nu drie artikelen over dit thema te brengen.

Waarvan overigens een over kannibalisme. En ook onze Boekidee-katernredactie droeg aan het thema bij, o.a. met suggesties bij de klassieker Spaghetti van Menetti.

We hebben dit nummer iets minder recensies. Dat was nodig om plaats te maken voor interessante interviews met Bregje Boonstra (Wat een mooite) en Gerda Dendooven (2 jaar Kinderconsul) en een terugblik op 40 jaar Carle. Zie echter deze website: daar is meer aan recensies te vinden.

Aan die website gaan we de komende tijd sleutelen, want ons zusterblad Leeskraam verdwijnt, wat ons ten zeerste spijt, en daarom zal de website anders ingedeeld gaan worden. Trouwens, ook aan Leesgoed gaan we sleutelen, want per 2010 gaan we de doelgroep van Leeskraam weer trachten te bedienen.

Waar we nog geen aandacht aan hebben besteed, is iets dat zeker na de woedende uitval van auteur Sjoerd Kuyper naar uitgeverijen menigeen in kinderboekenland bezighoudt: worden uitgeverijen (nog) commerciëler? Wat verstaat men daar precies onder en waarin zou dat tot uiting komen? Kunnen er geen kinderboeken genoeg zijn of is er een overdaad aan titels? Is het jammer dat de Gouden en Zilveren Zoenen verdwijnen of hebben we genoeg aan De Jonge Jury - voor zover die wel blijft bestaan? Kortom, welke veranderingen voltrekken zich de laatste tijd in kinderboekenland en aangezien dat land geen eiland is, welke verbanden zijn er dan met aangrenzende gebieden en waar liggen die grenzen eigenlijk? En, nog zo'n lekkere vraag, wat is de Toekomst van de Jeugdliteratuur?

Ik denk dat er altijd wel behoefte zal blijven bestaan aan drama, verhalen en (liefst gezongen) poëzie, ook bij kinderen en adolescenten. Maar hoe die behoefte vervuld wordt, hoe er aan tegemoet wordt gekomen, dat staat niet vast. Idem dito mutatis mutandis voor de non-fictie: weetgierigheid is van alle tijden, de informatiebronnen veranderen.

Een uitsmijter dan maar, een boek is verreweg de meest leesbare en hanteerbare computerprint.

Herman Verschuren